De inrichting van groen in de openbare ruimte is meestal bedacht als aankleding van de bebouwde omgeving en voor sport en spel. Kleine oases voor ontspanning. Maar groen is meer dan dat. Natuur in de directe leefomgeving is essentieel voor de kwaliteit van stedelijk wonen. Een stad moet kunnen ademen, groen brengt verkoeling.

Het plan voor stadsuitbreiding begin jaren ‘30 in mijn geboorteplaats Amsterdam is een vroeg voorbeeld van een doordachte opzet met oog voor de natuur en het welzijn van de bewoners (AUP 1934). Niet wéér een rand bebouwing rondom, maar bebouwing ingevoegd in het landschap. Men vergeleek de nieuwe uitbreidingen met vingers aan een hand die in het omringende groene land steken.

De Amsterdamse Scheggen

De groene gebieden die diep de stad binnen dringen, staan bekend onder de naam de Amsterdamse Scheggen. “De organische uitwerking van boomen en heesters hebben een bij uitstek gunstige invloed op het gehalte der lucht. (…) Deze oazen zouden én als ‘stadslongen’ én als ontspanningsplaatsen voor kinderen, ouderen en volwassenen na hun werk van grote betekenis zijn.”

Het was de droom van de stedenbouwkundige Cornelis van Eesteren: iedere Amsterdammer, rijk en arm, jong en oud, binnen tien minuten in het groen. Uit eigen ervaring kan ik het beamen, het Vondelpark lag vanaf ons huis op loopafstand, evenals het Nieuwe Meer, aan de rand van het Amsterdamse Bos.

Graag had ik dit voorjaar de tentoonstelling De Amsterdamse Scheggen bezocht – in Architectuurcentrum Amsterdam. Het is bij digitaal ronddwalen gebleven. Hoe is het na bijna 90 jaar gesteld met de groene scheggen? Amsterdam staat voor de enorme bouwopgave van 75.000 woningen de komende tien jaar. Zijn de scheggen nog te redden? Natuur en landschap staan onder druk. Het lijkt IJsselstein wel.

polderlandschap


KNIJ Inspiratiemails

Wil je onze inspiratiemails met nieuwtjes en tips ontvangen?
Schrijf je dan nu in:

Inschrijven Inspiratiemails

Blogs